 |
 |
 |
 |
|||||||
|
Historie - Landgoed Ennemaborgh
Het prachtige landgoed Ennemaborgh wordt op deze pagina belicht. Vergeet vooral niet om hier eens een wandeling te maken en te genieten van de rust en de natuur. De "Stichting Het Groninger Landschap" beheert vanaf 1965 het landgoed.
De vroegste gegevens over de Ennemaborgh dateren uit de 14e eeuw.
De borg had toen aan weerszijden twee torens. Het landgoed is ontstaan door de ontginning
van veen en was oorspronkelijk 361 ha. groot. De eerste naam die uit die tijd
(1391) opduikt is
die van Sebo Ennema Midwoldani. In de 16e eeuw is het landgoed bewoond door de familie
Diurcken.
|
||||||
Vragen of opmerkingen kunnen worden gezonden naar info@midwolda.nl.
|
Door het huwelijk met een dochter van deze familie,
kwam het in bezit van de familie Clinge. Toen Anna Maria CIinge in 1681 met
Wilhelmus Hora, een zoon van de rijke Mozes Aaron (Hora) trouwde, kwam het landgoed in
zijn bezit. Een dochter die uit dit huwelijk werd geboren huwde in 1737 met Wiardus
Siccama. Hierdoor ontstond de naam Hora-Siccama. In het midden van de 18e eeuw liet
Wilhelmus Hora de torens van de borg slopen en de grachten dichten. Als vesting had de borg zijn
functie verloren en er was in die tijd bovendien meer belangstelling voor luxe landhuizen
met grote ramen en ruime vertrekken, omgeven door een parkachtige bossen met wandelpaden
en vijvers. Hiermee kon je relaties imponeren. Door het grote fortuin dat Wiardus Siccama
bezat werd het landbezit flink uitgebreid. Hierna kwam het landgoed in het bezit van een
zoon uit het huwelijk van Anna Maria Hora en Wiardus Siccama, namelijk Johan Hora
Siccama. Het landgoed, inmiddels reeds 500 ha. groot, beleefde toen haar grootste glorietijd. Na het overlijden van
Johan Hora Siccama en z'n vrouw, moest het landgoed worden geveild omdat de kinderen
onenigheid hadden. Het landgoed kwam toen in 1817, voor een bedrag van ruim 111.000
gulden, in het bezit van de heren Isaäc Teling uit Franeker en J.P. van Beyma
uit Weidum die het landgoed door rentmeesters
lieten beheren. 
Het rentmeestersschap duurde voort tot in de 20ste
eeuw. Vanaf 1817 is de echte ontginning van het landgoed begonnen. Er hielpen ook
veel ervaren arbeiders uit de Veenkolonieën mee. In die tijd werden grote hoeveelheden
eiken, acasia's, esdoorn's, wilgen, beuken en sparren omver gehakt en werd er turf
gestoken. Direkt bij de venen, achteraan de Hoethslaan, Niesoordlaan, Groeveweg ,
Zwarteweg en in het Meerland ontstonden toen gehuchten en bouwde men er veenarbeidershuisjes.
Sommige van deze huisjes staan er nog, als stille getuigen uit vervlogen tijden. Achter de
voormalige strokartonfabriek "de Toekomst" stond in het verleden een
stoombaggerpers. Hier sloeg men ook het veengereedschap en de turf op. Veel straatnamen in
Midwolda herinneren nu nog aan de verschillende eigenaren van het landgoed
"Ennemaborgh". Wat verderop in het oosten werd in dezelfde tijd, gewerkt aan de
drooglegging van het Huningameer. Vanaf 1828 had men al watergangen naar het
Koediep gegraven en primitieve watermolens geplaatst. Vanaf 1840 werd er echter pas
serieus met de bemaling begonnen toen Gedeputeerde Staten toestemming gaf voor de bouw van
een 
via een aandrijfas, moest assisteren bij windstil weer. In 1921 werd alles
afgebroken en vervangen door een nieuw stoomgemaal. Door de schaarste aan brandstof is er
in de Tweede Wereldoorlog nog weer op grote schaal turf afgegraven op de restanten van het
veen. Vanaf 1965 is de Ennemaborgh met medewerking van de toenmalige gemeente Midwolda
gerestaureerd en voor het publiek opengesteld. Ook het "Koetshuys" is toen
gerestaureerd en ingericht als restaurant. De "